INTENCJE MSZY ŚW. 17/04 - 24/04/2016

17/04/2016 IV Niedziela Wielkanocna

08:00

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ

10:00

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

11:30

Za + JANA Halwę w 5 rocznicę śmierci oraz ++ ROZALIĘ i JÓZEFA

16:00

Za Parafian

18/04/2016 Poniedziałek

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ

17:00

Za + LUDWIKA

18:00

O Boże błogosławieństwo i potrzebne łaski dla EWY w 18 urodziny

19/04/2016 Wtorek

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ

18:00

Dziękczynna za 75 lat życia z prośbą o dalszą opiekę i błogosław. Boże dla MARII i jej rodziny

18:00

Za + JÓZEFĘ – (Świetlica Parafialna i ŚDS)

20/04/2016 Środa

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ Jaworską

18:00

Msze św. gregoriańskie za + ANTONIEGO Madejowskiego

18:00

Za + ZDZISŁAWĘ Przytuła w 7 rocznicę śmierci

21/04/2016 Czwartek

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ Jaworską

18:00

Dziękczynna za 65 lat życia z prośbą o Boże błogosławieństwo na dalsze lata

18:00

Msze św. gregoriańskie za + ANTONIEGO Madejowskiego

22/04/2016 Piątek

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ Jaworską

06:30

Za ++ KATARZYNĘ i CZESŁAWA Fedan

18:00

Msze św. gregoriańskie za + ANTONIEGO Madejowskiego

23/04/2016 Sobota - Uroczystość św. Wojciecha, patrona Polski

06:30

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

06:30

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ Jaworską

18:00

Dziękczynno-błagalna za 40 lat małżeństwa KRYSTYNY i JÓZEFA z prośbą o dary Ducha Świętego i opiekę Matki Bożej dla całej rodziny

18:00

Msze św. gregoriańskie za + ANTONIEGO Madejowskiego

24/04/2016 V Niedziela Wielkanocna

08:00

Msze św. gregoriańskie za + JÓZEFĘ Jaworską

10:00

Msze św. gregoriańskie za + ANTONIEGO Madejowskiego

11:30

Za Parafian

16:00

Msze św. gregoriańskie za + KATARZYNĘ Torba

 

OGŁOSZENIA PARAFIALNE 17 kwietnia 2016 IV NIEDZIELA WIELKANOCNA

  1. Rektorat Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu zawiadamia, że 8 maja 2016 r. odbędą się świecenia diakonatu w trzech parafiach archidiecezji: Krośnie (św. Wojciecha), Pruchniku i Radymnie (NSPJ). Wśród alumnów dopuszczonych do święceń znajduje się nasz parafianin – alumn Jakub Zborowski.

Gdyby ktoś z parafian lub innych osób wiedział
o jakiejkolwiek przeszkodzie do udzielenia alumnowi święceń jest obowiązany w sumieniu poinformować o tym duszpasterza parafii lub Rektorat Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu.

Przygotowanie duchowe kandydatów do święceń diakonatu, jak również ostateczną decyzję i przyszłe życie w służbie Bogu i Kościołowi polecamy Waszej modlitwie.

  1. Dzisiaj wypada Niedziela Dobrego Pasterza, która rozpoczyna Tydzień Modlitw o powołania do służby
    w Kościele. Są to jednocześnie kolejne Kwartalne Dni Modlitw (tzw. Suche Dni Letnie).
  2. W czwartek adoracja Najświętszego Sakramentu od godz. 15.00 do wieczornej Mszy św.
  3. W sobotę Uroczystość św. Wojciecha Patrona Polski. Modlimy się szczególnie w intencji naszej Ojczyzny.
  4. Serdecznie dziękujemy parafianom za sprzątanie kościoła. Prosimy do sprzątania w SOBOTĘ na godz. 8.00 blok nr 19 mieszkania 41 – 60.

Prosimy w tym tygodniu na spotkania Rejonowych:

- z rejonu V (os. Jagiełły bloki 1 - 8) w poniedziałek;

- z rejonu VI (os. Jagiełły bloki 9 - 13) we wtorek;

- z rejonu VII (os. Jagiełły bloki 14 - 16) w środę;

- z rejonu VIII (os. Jagiełły bloki 17 - 19) w czwartek.

CHRZEST POLSKI

W Wielką Sobotę, 14 kwietnia 966 roku książę Mieszko I po wyrzeczeniu się grzechu, szatana i wierzeń pogańskich, a także po wyznaniu wiary w Boga, przyjął wraz ze swym dworem chrzest święty. Wtedy otrzymał nowe imię Dagobert na cześć świętego władcy z dynastii Merowingów. Szafarzem sakramentu był biskup Jordan. W tym momencie Mieszko I – książę Wielkopolski, Kujaw, zachodniego Mazowsza, północnej Małopolski, czyli terenów, które nazywano państwem gnieźnieńskim albo po prostu krajem Mieszka – stał się chrześcijaninem. Dołączył do grona innych chrześcijańskich władców ówczesnej Europy. Ale proces chrystianizacji mieszkańców ziem, nad którymi panował i na które niebawem miał rozszerzyć swoją władzę, dając początek naszej państwowości, trwał długie dziesiątki lat.

 

Świadkami chrztu Mieszka I byli dworzanie Dobrawy, przybyli z księżniczką rok wcześniej z Pragi, rządzonej przez ród Przemyślidów, ochrzczonych niemal wiek wcześniej. Po księciu chrzest przyjęli jego towarzysze – możnowładcy i drużynnicy. Na zakończenie Jordan odprawił uroczystą Mszę świętą, w której po raz pierwszy uczestniczył Mieszko I z grupą dworzan.

Chrzest Mieszka I był akrem religijnym, który dał początek chrystianizacji naszej Ojczyzny, włączając ją w krąg zachodniej cywilizacji chrześcijańskiej. Czy jednak tak on rzeczywiście wyglądał? Mógł tak przebiegać, ale pewności nie ma. Nie ma jej co do miejsca i okoliczności. Jedyną pewną informacją zaczerpniętą z najstarszych, niemniej późniejszych, bo XIII – wiecznych, polskich roczników dworskich jest nota zapisana pod datą 966, głosząca, iż Mysko dux Polonie baptizatur – „Mieszko, książę Polski, został ochrzczony„. Natomiast na podstawie informacji tychże kronik oraz znacznie wcześniejszych zapisków kronikarzy biskupa Thietmara (X–XI wiek) i Galla Anonima (XI–XII wiek) na temat czasu przyjazdu z Czech księżniczki Dobrawy, a także zwyczajów związanych z chrztem katechumenów można wnioskować, że Mieszko I ochrzcił się w Wigilię Paschalną 966 roku, czyli 14 kwietnia. Nie ma też pewności, co do jego miejsca. Podawane miejsca, gdzie mógłby on mieć miejsce to Ratyzbona, Rzym, Gniezno lub Poznań. Część badaczy twierdzi, że chrzest Mieszka I odbył się na Ostrowie Lednickim w Poznaniu, gdzie kilkanaście lat temu odkryte zostało palatium pochodzące z połowy X wieku. Za Ostrowem Lednickim jako miejscem chrztu przemawia obecność dwóch baptysteriów, odkrytych pod koniec ubiegłego wieku w kaplicy, będącej częścią pochodzącego z lat 60 X wieku dużego zespołu pałacowo – sakralnego (tzw. palatium). Baptysteria w kształcie połowy krzyża połączone były ze studnią głębinową, skąd doprowadzano do nich wodę. Badania wskazują na powstanie baptysteriów w połowie X wieku. Analiza innych źródeł pozwala postawić tezę, że ów obiekt pałacowo – sakralny na Ostrowie Lednickim Mieszko I zbudował dla Dobrawy i jej orszaku, w tym osób duchownych, z którymi przybyła z Czech w 965 roku. Gall Anonim pisał bowiem, że Dobrawa „(…) nie pierwej podzieliła z nim [Mieszkiem] łoże małżeńskie, aż powoli a pilnie zaznajamiając się z obyczajem chrześcijańskim i prawami kościelnymi, wyrzekł się błędów pogaństwa i przeszedł na łono matki Kościoła”. Mieszko I do momentu przyjęcia chrztu i ślubu umieścił zatem Dobrawę w palatium na wyspie na jeziorze lednickim, gdzie warunki naturalne oraz drużynnicy mieli zapewnić przyszłej małżonce Mieszka bezpieczeństwo. Czy Mieszko I przyjął na chrzcie imię Dagobert? To również hipoteza, na jaką wskazuje późniejszy dokument Dagome iudex.

Na temat motywów, które skłoniły Mieszka I do przyjęcia chrztu powstały i nadal powstają nowe teorie. Jedno dziś jest pewne: chrzest był autonomiczną decyzją Mieszka I, nienarzuconą przez nikogo z zewnątrz. Nie nastąpił on pod wpływem nacisków cesarza rzymskiego Ottona I. Władca państwa gnieźnieńskiego przyjął chrzest z rąk kapelana Dobrawy, Jordana, należącego do diecezji praskiej, która – co trzeba podkreślić – do 973 roku była częścią niemieckiej diecezji ratyzbońskiej. Przyjęcie chrztu tzw. drogą czesko – ratyzbońską wynikało z faktu, że w 964 roku Mieszko I zawarł sojusz z księciem Czech Bolesławem II przeciwko zagrażającym księstwu Mieszka plemionom wieleckim, dotychczas tradycyjnie związanych przymierzem z Czechami. To Mieszko I, był inicjatorem sojuszu z Bolesławem II, który miał zostać umocniony małżeństwem z siostrą księcia – Dobrawą. Kronikarze – Thietmar, Gall Anonim, Kosma – pisali o dużym wpływie Dobrawy na przyjęcie przez Mieszka chrztu.

Jedną z teorii, lansowaną szczególnie w okresie PRL, była ta, jakoby Mieszko I ochrzcił się głównie z przyczyn politycznych, gdyż jako pomazaniec Boży miał silniejszą pozycję wobec poddanych i mandat do scalania podległych i podbijanych ziem w jeden organizm państwowy. Nie można wykluczyć tego elementu, ale trzeba też pamiętać, że w momencie chrztu Mieszko I wiele ryzykował, w tym przede wszystkim niezadowolenie elity władzy i pogańskich kapłanów. Może zatem ma rację amerykański historyk Philip Earl Steele, który twierdzi, że Mieszkiem I kierowały szczere motywy religijne. On uwierzył w chrześcijańskiego Boga. Może przestał ufać pogańskim bóstwom, gdy on, a także jego przodkowie, odnosili porażki w walkach z pogańskimi Wieletami, a może, gdy poznał Dobrawę. Decyzja nie była łatwa. Ale to książę Mieszko I po swoim chrzcie dokonał zjednoczenia w jeden organizm państwowy ziem, które do dziś stanowią trzon Polski.

Chrzest Mieszka I na trwałe zmienił obraz jego kraju. Wkrótce Polska otrzymała pierwszego biskupa. Został nim Jordan, a na jego siedzibę wybrano Poznań. W kolejnych latach budowano katedry i świątynie oraz organizowano hierarchię kościelną. Proces ten był jednak rozłożony w czasie. Ostateczne zakorzenienie się wiary chrześcijańskiej i wyparcie dawnych praktyk dokonało się dopiero między XIII a XVII wiekiem. Samo przyjęcie chrześcijaństwa miało od początku olbrzymie znaczenie dla Polski.

Chrzest władcy i erygowanie niezależnego biskupstwa zrównały kraj Piastów z innymi chrześcijańskimi krajami Europy. Mieszko I po przyjęciu chrztu stał się równy władcom europejskim. Mógł zawierać przyjaźnie i sojusze. Chrześcijaństwo stało się religią obowiązującą – religią państwową. Połączyła ona pochodzących z różnych plemion poddanych Mieszka w jedno społeczeństwo.

Przybyli do kraju Piastów duchowni pomagali Mieszkowi w kontaktach międzynarodowych, z możnowładztwem i społeczeństwem. Dzięki duchowieństwu Polska zyskała także kontakt z zachodnim kręgiem kulturowym. Klasztory i kościoły były ważnymi ośrodkami życia intelektualnego i artystycznego. Budownictwo sakralne przyczyniło się zaś do wzrostu zapotrzebowania na architekturę, rzeźbę i malarstwo, z czym wiązać możemy szybkie rozprzestrzenienie się w kraju Piastów stylów – romańskiego i gotyckiego. Duchowni rozpowszechnili również w Polsce: system melioracji podmokłych terenów, nowe narzędzia oraz nowe metody uprawy roli. Poprzez szerokie akcje charytatywne ulżyli nieco biednym warstwom społeczeństwa.

Przyjęcie chrześcijaństwa miało bardzo pozytywne skutki dla kraju Piastów, i to w różnych dziedzinach – począwszy od wiary przez politykę, a skończywszy na kulturze, sztuce i rolnictwie. Chrystianizacja stała się więc kamieniem milowym dla rozwoju Polski.

Obchodząc jubileusz 1050-lecia chrztu Polski dziękujmy Bogu za chrzest Mieszka I, wiarę naszych Ojców i Kościół, który przyniósł rozwój naszej Ojczyzny na wielu płaszczyznach i przez wieki był i nadal jest ostoją naszej państwowości.

DZIEŃ PAMIĘCI OFIAR ZBRODNI KATYŃSKIEJ

13 kwietnia obchodzimy w Polsce Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. To właśnie w tym dniu w 1943 roku odbyła się w niemieckim ministerstwie spraw zagranicznych konferencja prasowa w sprawie odkrytych w Lesie Katyńskim zwłok polskich oficerów zastrzelonych przed trzema laty.

Zbrodnia Katyńska to rozstrzelanie ponad 14 tysięcy polskich jeńców wojennych i blisko 7 i pół tysiąca cywilnych więźniów. Razem zamordowano ponad 21 tysięcy osób. Zbrodni tej dokonano wiosną 1940 roku na polecenie najwyższych władz Związku Socjalistycznych Republik Sowieckich.

5 marca 1940 roku w Moskwie, rząd rosyjski podjął decyzję o zbrodni ludobójstwa na Narodzie Polskim. Na zagładę skazani zostali nie tylko bezbronni polscy jeńcy – oficerowie i generałowie Wojska Polskiego, ale także polskie elity, które dostały się pod sowieckie panowanie. Byli to między innymi oficerowie i funkcjonariusze policji, urzędnicy państwowi i samorządowi, oficerowie Korpusu Ochrony Pogranicza, Służby Więziennej, nauczyciele, lekarze, profesorowie wyższych uczelni, adwokaci, sędziowie, inżynierowie, leśnicy, bankowcy, a w pierwszej kolejności księża katoliccy i duchowni innych wyznań.

 

Decyzję z 5 marca przekazano do wykonania tajnej policji politycznej NKWD. Ten wyrok podpisali na Kremlu najważniejsi przywódcy Rosji sowieckiej. Byli to:

– Józef Stalin – dyktator imperium oraz sekretarz generalny Partii Komunistycznej,

– Wiaczesław Mołotow – premier rządu, a zarazem minister spraw zagranicznych,

– Michaił Kalinin – przewodniczący Prezydium Rady Najwyższej i oficjalnie głowa państwa,

– Kliment Woroszyłow – minister obrony, marszałek i dowódca Armii Czerwonej,

– Ławrientij Beria – minister spraw wewnętrznych, a zarazem szef Policji Politycznej NKWD,

– Anastas Mikojan – wicepremier rządu, a zarazem minister handlu

– oraz Łazar Kaganowicz – minister transportu.

Uchwała rządowa podjęta na Kremlu 5 marca 1940 roku była aktem ludobójstwa na bezbronnych jeńcach polskich, za co odpowiedzialność w świetle prawa międzynarodowego ponosi państwo rosyjskie, a NKWD było wykonawcą tej zbrodni. Z tej odpowiedzialności Rosjanie zdawali sobie doskonale sprawę, bo przez pół wieku kłamali i ukrywali prawdę o Zbrodni Katyńskiej, kłamstwem katyńskim.

Nazwa zbrodni pochodzi od miejscowości Katyń koło Smoleńska, gdzie odnaleziono pierwsze groby zamordowanych. W lesie w Katyniu zginęli jeńcy z obozu w Kozielsku, których przywieziono tam pociągami i tam pozbawiono życia, strzelając w tył głowy z pistoletów. Zwłoki grzebano w długich, uprzednio wykopanych dołach. Ponadto Zbrodnia Katyńska to wymordowanie jeńców z obozów w Starobielsku i Ostaszkowie, których zamordowano również strzałami w tył głowy w budynkach Zarządów Obwodowych NKWD, odpowiednio: w Charkowie i Kalininie. Zamordowanych w Charkowie pogrzebano na miejscu (w strefie leśno – parkowej na przedmieściach), a w Kalininie – w nieodległej wsi Miednoje. W Kijowie zamordowano więźniów z tzw. Listy Ukraińskiej. Pochodzili oni z Zachodniej Ukrainy, a więzieni byli we Lwowie, Łucku, Równym, Tarnopolu, Stanisławowie i Drohobyczu. Ich ciała ukryto w różnych miejscach, w tym Bykowni. Najmniej wiemy o tzw. Liście Białoruskiej, a więc wymordowanych więźniach w Mińsku, którzy pochodzili z Zachodniej Białorusi w tym z Białegostoku, Brześcia, Pińska, Baranowicz i Wilejki. Ich zwłoki ukryto prawdopodobnie w Kuropatach. Z obozów w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie ocalało jedynie 395 jeńców.

Święty Jan Paweł II w 1993 roku mówił: „Klękam przy nieznanych mogiłach z tą świadomością, że zapłacili oni szczególną cenę naszej wolności, dalirzec możnadefinitywny kształt tej wolności (…). Sprawa Katynia jest stale obecna w naszej świadomości i nie może być wymazana z pamięci Europy”. Po 76 latach prawda o Katyniu uczy nas, że wolność jest darem bardzo cennym i kosztownym. Męczennicy Katynia przypominają nam, że wolność i niepodległość Polski i Polaków są cenniejsze niż życie. Las katyński szumem drzew mówi, że honor i wolność nie chodzą drogami kłamstwa, propagandy, złodziejstwa, niesprawiedliwości i nieuczciwości. Suwerenność naszej Ojczyzny nigdy nie jest po drodze ze zdradą i kolaboracją. Dlatego w imię miłości Boga i bliźniego Katyń niech stale będzie obecny w naszej świadomości i pamięci.

Komunikat Prezydium KEP w sprawie pełnej ochrony życia człowieka

Życie każdego człowieka jest chronione piątym przykazaniem Dekalogu: „Nie zabijaj!”. Dlatego stanowisko katolików w tym względzie jest jasne i niezmienne: należy chronić od poczęcia do naturalnej śmierci życie każdego człowieka.  

W kwestii ochrony życia nienarodzonych nie można poprzestać na obecnym kompromisie wyrażonym w ustawie z 7 stycznia 1993 roku, która w trzech przypadkach dopuszcza aborcję. Stąd w roku Jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski zwracamy się do wszystkich ludzi dobrej woli, do osób wierzących i niewierzących, aby podjęli działania mające na celu pełną prawną ochronę życia nienarodzonych. Prosimy parlamentarzystów i rządzących, aby podjęli inicjatywy ustawodawcze oraz uruchomili programy, które zapewniłyby konkretną pomoc dla rodziców dzieci chorych, niepełnosprawnych i poczętych w wyniku gwałtu. Wszystkich Polaków prosimy o modlitwę w intencji pełnej ochrony życia człowieka od poczęcia do naturalnej śmierci zarówno w naszej Ojczyźnie, jak i poza jej granicami. 

Abp Stanisław Gądecki, Abp Marek Jędraszewski, Bp Artur G. Miziński

Warszawa, 30 marca 2016 r.

Strony