2

W sobotę, 14 lipca 2007 r. podczas Mszy św. o godz.11.00, którą odprawił w asyście Kapłanów z dekanatu oraz gości, Metropolita Przemyski Ksiądz Arcybiskup Józef Michalik poświęcił plac pod budowę kościoła na osiedlu Jagiełły.

Kancelaria

KANCELARIA PARAFIALNA znajduje się w budynku świetlicy przy ul. kard. St. Wyszyńskiego 1A.

Czynna we wtorki, czwartki i soboty bezpośrednio po Mszy Świętej wieczornej:

Nieczynna w I czwartek i I sobotę miesiąca oraz w święta.

 

WYMAGANE DOKUMENTY:

CHRZEST ŚWIĘTY

Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony. (Mk 16,15-16)

Sakrament chrztu jest udzielany w trzecią niedzielę miesiąca na Mszy Świętej o godz. 11.00 i w sobotę poprzedzającą o godz. 10.00. Odpowiednio wcześniej do kancelarii należy przynieść:

1. Wyciąg aktu urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego (oryginał do wglądu)

2. Akt małżeństwa (w przypadku braku ślubu kościelnego akt zawarcia związku cywilnego)

2. Nazwiska i imiona Chrzestnych z adresem zamieszkania

3. Zaświadczenie z parafii rodziców chrzestnych, że są praktykującymi katolikami

Nauki przed Chrztem:

Nauki przed chrztem odbywają się w czwartek przed trzecią niedzielą miesiąca po wieczornej Mszy Świętej w kościele, w którym ma się odbyć chrzest.

 

Przypominamy, iż Rodzicami Chrzestnymi nie mogą być:

– niewierzący czy osoby innej wiary,

– osoby niepraktykujące,

– żyjący na kontrakcie cywilnym lub bez ślubu kościelnego,

– prowadzący gorszący tryb życia.

 

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela! (Mk 10,6-9)

 

Narzeczeni zgłaszają się w parafii zamieszkania narzeczonej lub narzeczonego osobiście trzy miesiące przed zawarciem małżeństwa.

W kancelarii parafialnej przedstawiają osobiście następujące dokumenty:

1. Metryki chrztu do ślubu kościelnego (ważność wydania: 6 miesięcy przed datą ślubu) z adnotacją o przyjęciu sakramentu bierzmowania

2. Dowody osobiste

3. Zaświadczenie o uczestnictwie w katechezach przedmałżeńskich i katechezach przedślubnych

4. Świadectwa z katechezy szkolnej

5. Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa z Urzędu Stanu Cywilnego w 3 egzemplarzach (ważne 3 miesiące przed ślubem) lub akt ślubu (jeśli został wcześniej zawarty związek cywilny)

6. W przypadku wdowców – metryka śmierci współmałżonka.

7. Dane świadków (imiona i nazwiska, daty urodzenia i miejsca zamieszkania)

Należy umówić się z duszpasterzem na spisanie protokołu przedślubnego oraz wystawienie zapowiedzi. Spisanie protokołu zajmuje ok. 1 godz., dlatego należy umówić się na konkretny termin poza godzinami kancelarii. Katechezy przedślubne odbywają się w drugi poniedziałek miesiąca w budynku świetlicy parafialnej (ul. Wyszyńskiego 1a) o godzinie 17.00.

 

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH

Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone. (Jk 5,14-15)

 

Odwiedziny chorych odbywają się w I piątki miesiąca. W nagłych przypadkach prosimy zgłaszać o dowolnej porze. Należy wówczas określić stan zdrowia chorego (zwłaszcza czy jest on w stanie przyjąć Komunię Świętą).

W domu chorego należy przygotować:

stół nakryty białym obrusem, krzyż, świece;

na stole: kropidło, woda święcona i talerzyk z watą.

Wszyscy obecni w domu biorą udział w modlitwie. Prosimy nie czekać na ostatnią chwilę z wezwaniem kapłana do chorego.

 

 

POGRZEB KATOLICKI

Modlitwa za zmarłych to rzecz święta i zbawienna (por. 2Mch 12,43-45)

 

Śmierć bliskiej osoby można zgłaszać poza godzinami otwarcia kancelarii. Należy wtedy okazać:

1. Akt zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego,

2. Zaświadczenie o przyjęciu Sakramentu Chorych przed śmiercią np. od Kapelana Szpitala,

Najlepszym darem dla Zmarłego jest pełne uczestnictwo we Mszy św. (z przyjęciem Komunii św.)

Warto naśladować piękny zwyczaj zamawiania Mszy św. za Zmarłego zamiast kwiatów czy wieńców pogrzebowych.

ŚW. MIKOŁAJ – Odpust 6 grudnia

Św. Mikołaj urodził się prawdopodobnie w bogatej rodzinie zamieszkałej w Patarze w Lycji (prowincja Azji Mniejszej). Wybrany został biskupem zaniedbanej podówczas diecezji Myry, którą zarządzał z wielką troską i wiarą. Tam właśnie zasłynął swą świętością, zapałem i cudami. Zmarł ok. 350 r. Niewielka ilość autentycznych informacji na jego temat chętnie uzupełniana była kolorowymi szczegółami legend. Pierwszą biografię Mikołaja napisano w 9 wieku, najbardziej jednak upowszechniła się jego biografia spisana przez Szymona Metaphrastesa w wieku 10. Historycy greccy utrzymują, że Mikołaj cierpiał uwięzienie i nie wyparł się wiary podczas prześladowań Dioklecjana. Obecny był na Soborze w Nicei, gdzie potępiał arianizm. Jedna z opowieści twierdzi, że nawet uderzył heretyka Ariusza. Dodają także, że Mikołaj zmarł w stolicy swej diecezji, Myrze. Niestety brak konkretnych dowodów historycznych potwierdzających te fakty. Już w czasach Justyniana (VI wiek) w Konstantynopolu znajdowała się bazylika zbudowana ku czci św. Mikołaja. Od IX wieku na wschodzie oraz od XI na zachodzie był on jednym z najpopularniejszych świętych, a także przedmiotem licznych legend. Mówią one o nim jako o młodym człowieku, który zdecydował się poświęcić swoje pieniądze na działalność charytatywną, a całe swe życie na nawracanie grzeszników. Legendy mówią też, że choć mógł on odnaleźć jedność z Bogiem w życiu monastycznym, uznał, że nie chce zamykać się w klasztorze. Chciał bowiem iść w ślady Jezusa wędrującego po Palestynie. Podczas jednej ze swych podróży uciszył fale morza – dlatego też uważany jest za patrona żeglarzy i podróżników. Pewien obywatel Patary utracił swój majątek i ponieważ nie mógł zapewnić posagu swym trzem córkom, groziło im zejście na złą drogę. Słysząc o tym, Mikołaj wziął mieszek ze złotem i wrzucił go przez okno do domu tego człowieka. Najstarsza córka wyszła dzięki temu za mąż. Podobnie uczynił też wobec dwóch pozostałych dziewcząt. Stąd często przedstawiano go na obrazach z trzema mieszkami. Błędna interpretacja tego wizerunku (myślano, że są to głowy dzieci) przyczyniła się do powstania innej (makabrycznej!) historii, według której Mikołaj wskrzesił trzech chłopców zamordowanych wcześniej i zakonserwowanych przez właściciela gospody. Inna legenda mówi o tym, że Mikołaj pojawił się marynarzom pochwyconym przez sztorm u wybrzeży Lycji i doprowadził ich bezpiecznie do portu. Dlatego też często można spotkać kościoły poświęcone temu świętemu znajdujące się blisko brzegu morza. Jeszcze inne podanie twierdzi, że pojawił się we śnie Konstantynowi i sprawił, że ten ocalił od śmierci trzech niesłusznie oskarżonych urzędników. Inna wersja tej historii mówi, że gubernator Myry przyjąwszy łapówkę zgodził się wydać na śmierć trzech niewinnych ludzi. Gdy kat miał już pozbawić ich życia, pojawił się biskup tego miasta, Mikołaj i powstrzymał od wykonania wyroku, a następnie zwrócił się do gubernatora z tak przekonującą mową, że ten przyznał się do swego występku i poprosił o wybaczenie. Gdy Myra dostała się w ręce Saracenów, miasta włoskie wykorzystały okazję, by zdobyć relikwie Mikołaja. Zostały one wykradzione przez kupców włoskich i dotarły do Bari na południu Włoch w roku 1087. Wybudowano tam nowy kościół ku czci świętego, a przy jego konsekracji obecny był papież Urban II. W ten sposób kult świętego Mikołaja stał się jeszcze popularniejszy, a sanktuarium stało się jednym z centrów pielgrzymkowych średniowiecznej Europy. U grobu św. Mikołaja dokonywały się liczne cuda. Popularne wyobrażenie „świętego Mikołaja” (Santa Claus, Sint Klaus) jest niestety mieszanką elementów różnych kultur ludowych: niderlandzki zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami w dniu jego święta miesza się tu z wyobrażeniem czarodzieja, który karze niegrzeczne dzieci, grzeczne zaś nagradza, a także z postacią germańskiego bóstwa Thora, który kojarzony był z zimą i jeździł na saniach zaprzężonych w kozy. W średniowiecznej Europie dzień św. Mikołaja był okazją do wyboru „chłopca-biskupa”, który sprawował rządy aż do święta Młodzianków (28.12). Zwyczaj ten dotrwał jeszcze do naszych czasów w Montserrat w Katalonii. Emblematem św. Mikołaja w sztuce są trzy kule. Czasem ukazywany jest jako: (1) młody mężczyzna wrzucający trzy złote kule w okno trzech biednych dziewczyn; (2) wskrzeszający troje dzieci z beczki z marynatą; (3) ratujący rozbitków z wraku statku; (4) przywracający życie niesłusznie powieszonemu człowiekowi; (5) jako noworodek chwalący Boga. Szczególną czcią otaczany jest w Bari, Monserrat, i w Rosji.

NMP RÓŻAŃCOWA – Odpust I niedziela października

Pierwotnie wspomnienie Matki Bożej Różańcowej było zwane świętem Zwycięstwa Maryi Dziewicy. Wspomnienie to wprowadził św. Pius V po zwycięstwie nad armią turecką pod Lepanto, 7 października 1571 roku. Papież wezwał wtedy do modlitwy różańcowej całą Europę. W odmienności od innych tytułów i wezwań maryjnych, ten tytuł nie jest związany z określonym wizerunkiem, figurą, sanktuarium, kościołem, a z modlitwą i nabożeństwem różańcowym. Na świecie znajdują się liczne miejsca nazywane sanktuarium Matki Bożej Różańcowej. W dużej części są to ośrodki związane z zakonem dominikańskim, w którym modlitwa różańcowa ma szczególne znaczenie i według legendy założyciel dominikanów – Dominik Guzman – otrzymać miał różaniec od Matki Bożej w objawieniu jakiego doświadczył. Współcześnie kult modlitwy różańcowej związany jest z kultem i objawieniami Najświętszej Maryi Panny z Lourdes oraz Matki Bożej Fatimskiej. Jednym z przesłań przekazanych w czasie objawień była prośba o nieustanną modlitwę różańcową.

1

Każda wspólnota ma swoją historię, w którą spogląda nie tylko by wspominać, ale także dziękować Bogu i ludziom za wszelkie dobro i uczyć się jak dalej razem żyć.

Jeszcze kilka lat temu wielu mieszkańcom Radymna wydawało się, że dotychczasowa świątynia jest w stanie pomieścić wszystkich wiernych. Na przełomie wieków wzrosła liczba mieszkańców miasta. Wraz z rozwojem i rozrostem Radymna pojawiła się troska o zaspokojenie potrzeb duchowych mieszkańców. Ksiądz Prałat Kazimierz Golenia podjął skuteczne działania w celu pozyskania działki pod budowę nowej świątyni przy ulicy Budowlanych.

 

26 sierpnia 2006 r. ks. Czesław Jaworski objął probostwo w Radymnie i to do niego Ksiądz Arcybiskup skierował prośbę dotyczącą konieczności podjęcia prac związanych z budową kościoła. Już w ostatnich dniach sierpnia 2006 roku została rozesłana prośba o złożenie ofert na opracowanie projektu architektonicznego kościoła i obiektów towarzyszących. Spośród nadesłanych prac został wybrany projekt mgr inż. Fryderyka Liputa, mgr inż. arch. Piotra Jurczaka i inż. Piotra Marszałka.

 

W początku 2007 roku parafianie wybrali Komitet Budowy Kościoła w składzie:

  • ks. Czesław Jaworski – przewodniczący
  • Janusz Grześko – zastępca przewodniczącego
  • Adam Lisańczuk – zastępca przewodniczącego
  • Roman Michalski – zastępca przewodniczącego
  • Zdzisław Wójcik – sekretarz
  • Wanda Zdzioch – główny skarbnik
  • Maria Wyczawska – skarbnik
  • Krzysztof Jędrzejak – skarbnik
  • Michał Folis – kierownik budowy

Członkowie:

  • Stanisław Babiś
  • Tadeusz Balicki
  • Janusz Biesiadecki
  • Władysław Błonarowicz
  • Marek Broda
  • Augustyn Gil
  • Maria Kuchta
  • Marian Lisowski
  • Zdzisław Mikoś
  • Zofia Pelc
  • Edward Piliszko
  • Antoni Przytuła
  • Marek Puzio
  • Kazimierz Rząsa
  • Marek Sobolewski
  • Zenon Sowa
  • Henryk Śpiewak
  • Stanisław Trelka
  • Eugeniusz Wilman
  • Wiesław Wiśniowski

W tym czasie parafianie mieli możliwość obejrzenia projektów nowego kościoła w gablotach przy kościele i na osiedlu. Była także możliwość obejrzenia wizualizacji komputerowej.

Projekt został ostatecznie zatwierdzony do realizacji przez Kurię Metropolitarną w Przemyślu w czerwcu 2007 roku. W dniu 20 czerwca 2007 r. Starosta Jarosławski wydał pozwolenie na budowę kościoła na osiedlu.

Strony