Kontakt

Parafia Rzymskokatolicka pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa

ul. Stefana Kard. Wyszyńskiego 1A

37-550 Radymno

tel. 16 628 10 59

 

Nr konta bankowego do wpłat na inwestycje kościelne:

BS w Radymnie
40 9107 0007 2001 0004 1771 0002

 

 

Duszpasterze

Ks. proboszcz Kazimierz Piwowar
Ks. Krzysztof Szyndler
Ks. Szczepan Semenowicz
Ks. Paweł Franus

2

W sobotę, 14 lipca 2007 r. podczas Mszy św. o godz.11.00, którą odprawił w asyście Kapłanów z dekanatu oraz gości, Metropolita Przemyski Ksiądz Arcybiskup Józef Michalik poświęcił plac pod budowę kościoła na osiedlu Jagiełły.

Kancelaria

KANCELARIA PARAFIALNA znajduje się w budynku świetlicy przy ul. kard. St. Wyszyńskiego 1A.

Czynna we wtorki, czwartki i soboty bezpośrednio po Mszy Świętej wieczornej:

Nieczynna w I czwartek i I sobotę miesiąca oraz w święta.

 

WYMAGANE DOKUMENTY:

CHRZEST ŚWIĘTY

Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony. (Mk 16,15-16)

Sakrament chrztu jest udzielany w trzecią niedzielę miesiąca na Mszy Świętej o godz. 11.00 i w sobotę poprzedzającą o godz. 10.00. Odpowiednio wcześniej do kancelarii należy przynieść:

1. Wyciąg aktu urodzenia dziecka z Urzędu Stanu Cywilnego (oryginał do wglądu)

2. Akt małżeństwa (w przypadku braku ślubu kościelnego akt zawarcia związku cywilnego)

2. Nazwiska i imiona Chrzestnych z adresem zamieszkania

3. Zaświadczenie z parafii rodziców chrzestnych, że są praktykującymi katolikami

Nauki przed Chrztem:

Nauki przed chrztem odbywają się w czwartek przed trzecią niedzielą miesiąca po wieczornej Mszy Świętej w kościele, w którym ma się odbyć chrzest.

 

Przypominamy, iż Rodzicami Chrzestnymi nie mogą być:

– niewierzący czy osoby innej wiary,

– osoby niepraktykujące,

– żyjący na kontrakcie cywilnym lub bez ślubu kościelnego,

– prowadzący gorszący tryb życia.

 

SAKRAMENT MAŁŻEŃSTWA

Na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela! (Mk 10,6-9)

 

Narzeczeni zgłaszają się w parafii zamieszkania narzeczonej lub narzeczonego osobiście trzy miesiące przed zawarciem małżeństwa.

W kancelarii parafialnej przedstawiają osobiście następujące dokumenty:

1. Metryki chrztu do ślubu kościelnego (ważność wydania: 6 miesięcy przed datą ślubu) z adnotacją o przyjęciu sakramentu bierzmowania

2. Dowody osobiste

3. Zaświadczenie o uczestnictwie w katechezach przedmałżeńskich i katechezach przedślubnych

4. Świadectwa z katechezy szkolnej

5. Zaświadczenie stwierdzające brak okoliczności wyłączających zawarcie małżeństwa z Urzędu Stanu Cywilnego w 3 egzemplarzach (ważne 3 miesiące przed ślubem) lub akt ślubu (jeśli został wcześniej zawarty związek cywilny)

6. W przypadku wdowców – metryka śmierci współmałżonka.

7. Dane świadków (imiona i nazwiska, daty urodzenia i miejsca zamieszkania)

Należy umówić się z duszpasterzem na spisanie protokołu przedślubnego oraz wystawienie zapowiedzi. Spisanie protokołu zajmuje ok. 1 godz., dlatego należy umówić się na konkretny termin poza godzinami kancelarii. Katechezy przedślubne odbywają się w drugi poniedziałek miesiąca w budynku świetlicy parafialnej (ul. Wyszyńskiego 1a) o godzinie 17.00.

 

SAKRAMENT NAMASZCZENIA CHORYCH

Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Pana. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Pan go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone. (Jk 5,14-15)

 

Odwiedziny chorych odbywają się w I piątki miesiąca. W nagłych przypadkach prosimy zgłaszać o dowolnej porze. Należy wówczas określić stan zdrowia chorego (zwłaszcza czy jest on w stanie przyjąć Komunię Świętą).

W domu chorego należy przygotować:

stół nakryty białym obrusem, krzyż, świece;

na stole: kropidło, woda święcona i talerzyk z watą.

Wszyscy obecni w domu biorą udział w modlitwie. Prosimy nie czekać na ostatnią chwilę z wezwaniem kapłana do chorego.

 

 

POGRZEB KATOLICKI

Modlitwa za zmarłych to rzecz święta i zbawienna (por. 2Mch 12,43-45)

 

Śmierć bliskiej osoby można zgłaszać poza godzinami otwarcia kancelarii. Należy wtedy okazać:

1. Akt zgonu z Urzędu Stanu Cywilnego,

2. Zaświadczenie o przyjęciu Sakramentu Chorych przed śmiercią np. od Kapelana Szpitala,

Najlepszym darem dla Zmarłego jest pełne uczestnictwo we Mszy św. (z przyjęciem Komunii św.)

Warto naśladować piękny zwyczaj zamawiania Mszy św. za Zmarłego zamiast kwiatów czy wieńców pogrzebowych.

ŚW. MIKOŁAJ – Odpust 6 grudnia

Św. Mikołaj urodził się prawdopodobnie w bogatej rodzinie zamieszkałej w Patarze w Lycji (prowincja Azji Mniejszej). Wybrany został biskupem zaniedbanej podówczas diecezji Myry, którą zarządzał z wielką troską i wiarą. Tam właśnie zasłynął swą świętością, zapałem i cudami. Zmarł ok. 350 r. Niewielka ilość autentycznych informacji na jego temat chętnie uzupełniana była kolorowymi szczegółami legend. Pierwszą biografię Mikołaja napisano w 9 wieku, najbardziej jednak upowszechniła się jego biografia spisana przez Szymona Metaphrastesa w wieku 10. Historycy greccy utrzymują, że Mikołaj cierpiał uwięzienie i nie wyparł się wiary podczas prześladowań Dioklecjana. Obecny był na Soborze w Nicei, gdzie potępiał arianizm. Jedna z opowieści twierdzi, że nawet uderzył heretyka Ariusza. Dodają także, że Mikołaj zmarł w stolicy swej diecezji, Myrze. Niestety brak konkretnych dowodów historycznych potwierdzających te fakty. Już w czasach Justyniana (VI wiek) w Konstantynopolu znajdowała się bazylika zbudowana ku czci św. Mikołaja. Od IX wieku na wschodzie oraz od XI na zachodzie był on jednym z najpopularniejszych świętych, a także przedmiotem licznych legend. Mówią one o nim jako o młodym człowieku, który zdecydował się poświęcić swoje pieniądze na działalność charytatywną, a całe swe życie na nawracanie grzeszników. Legendy mówią też, że choć mógł on odnaleźć jedność z Bogiem w życiu monastycznym, uznał, że nie chce zamykać się w klasztorze. Chciał bowiem iść w ślady Jezusa wędrującego po Palestynie. Podczas jednej ze swych podróży uciszył fale morza – dlatego też uważany jest za patrona żeglarzy i podróżników. Pewien obywatel Patary utracił swój majątek i ponieważ nie mógł zapewnić posagu swym trzem córkom, groziło im zejście na złą drogę. Słysząc o tym, Mikołaj wziął mieszek ze złotem i wrzucił go przez okno do domu tego człowieka. Najstarsza córka wyszła dzięki temu za mąż. Podobnie uczynił też wobec dwóch pozostałych dziewcząt. Stąd często przedstawiano go na obrazach z trzema mieszkami. Błędna interpretacja tego wizerunku (myślano, że są to głowy dzieci) przyczyniła się do powstania innej (makabrycznej!) historii, według której Mikołaj wskrzesił trzech chłopców zamordowanych wcześniej i zakonserwowanych przez właściciela gospody. Inna legenda mówi o tym, że Mikołaj pojawił się marynarzom pochwyconym przez sztorm u wybrzeży Lycji i doprowadził ich bezpiecznie do portu. Dlatego też często można spotkać kościoły poświęcone temu świętemu znajdujące się blisko brzegu morza. Jeszcze inne podanie twierdzi, że pojawił się we śnie Konstantynowi i sprawił, że ten ocalił od śmierci trzech niesłusznie oskarżonych urzędników. Inna wersja tej historii mówi, że gubernator Myry przyjąwszy łapówkę zgodził się wydać na śmierć trzech niewinnych ludzi. Gdy kat miał już pozbawić ich życia, pojawił się biskup tego miasta, Mikołaj i powstrzymał od wykonania wyroku, a następnie zwrócił się do gubernatora z tak przekonującą mową, że ten przyznał się do swego występku i poprosił o wybaczenie. Gdy Myra dostała się w ręce Saracenów, miasta włoskie wykorzystały okazję, by zdobyć relikwie Mikołaja. Zostały one wykradzione przez kupców włoskich i dotarły do Bari na południu Włoch w roku 1087. Wybudowano tam nowy kościół ku czci świętego, a przy jego konsekracji obecny był papież Urban II. W ten sposób kult świętego Mikołaja stał się jeszcze popularniejszy, a sanktuarium stało się jednym z centrów pielgrzymkowych średniowiecznej Europy. U grobu św. Mikołaja dokonywały się liczne cuda. Popularne wyobrażenie „świętego Mikołaja” (Santa Claus, Sint Klaus) jest niestety mieszanką elementów różnych kultur ludowych: niderlandzki zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami w dniu jego święta miesza się tu z wyobrażeniem czarodzieja, który karze niegrzeczne dzieci, grzeczne zaś nagradza, a także z postacią germańskiego bóstwa Thora, który kojarzony był z zimą i jeździł na saniach zaprzężonych w kozy. W średniowiecznej Europie dzień św. Mikołaja był okazją do wyboru „chłopca-biskupa”, który sprawował rządy aż do święta Młodzianków (28.12). Zwyczaj ten dotrwał jeszcze do naszych czasów w Montserrat w Katalonii. Emblematem św. Mikołaja w sztuce są trzy kule. Czasem ukazywany jest jako: (1) młody mężczyzna wrzucający trzy złote kule w okno trzech biednych dziewczyn; (2) wskrzeszający troje dzieci z beczki z marynatą; (3) ratujący rozbitków z wraku statku; (4) przywracający życie niesłusznie powieszonemu człowiekowi; (5) jako noworodek chwalący Boga. Szczególną czcią otaczany jest w Bari, Monserrat, i w Rosji.

Strony